ابليس با تلبيس را با هفصد هزار ساله « 1 » عبادت بيك سجده ناكرده مطرود و مردود درگاه عزت گردانيد - فتبارك اللّه احسن الخالقين و الحمد للّه رب العالمين « 2 » . و درود و « 3 » تحيات و سلام و صلوات بر خاك معنبر و روضهء مطهر آن رسول « 4 » صلّى اللّه عليه و آله « 4 » بايد فرستاد ، كه آئينهء دلهاى مؤمنان بنصائح وعظ [ او ] مصقول « 5 » است و جانهاى محبان بمصابيح خلق او مقبول : آن ( f 3 a ) صادقى كه غبار مقالت خلق « 6 » چهرهء خلقش را مكدر نگردانيد ؛ و آن سالكى كه خار كند در باديه امن قدم عمل او را متالم نكرد ؛ و آن « 7 » كريمى كه چاكران دولت او بضياء نور محمدى در هر نوبت يكى را اولو الامر گردانيد ؛ متعندان دوران روزگار « 8 » كفار حجاز و فجار عجم « 9 » و خراسان و متمردان هنود را برعب مهابت تيغ آبدار « 10 » و رمح خون خوار مقهور و « 11 » مخذول گردانيد ، و بجاى اصنام و اوثان مساجد و منابر بنا « 12 » كردند ، تا آثار دلائل [ ص 4 ] محمدى و معجزات شواهد نبوى ظاهر گشت « 13 » . و بر اصحاب عشره و نقباء برره ، كه زبان نبوت و عنصر جلالت در حق ايشان اين بشارت از كلام مجيد تمهيد كرد ، ( قوله تعالى ) وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ

--> ( 1 ) م : سال ( 2 ) م ندارد : و الحمد للّه رب العالمين ( 3 ) پ ندارد : و ( 4 - 4 ) اين جمله در نسخه م موجود نيست ( 5 ) پ : وعظ و مقصود ( 6 ) هر دو نسخه اين عبارت را دارد : غبار ديار داشتى مقالت چهره ( 7 ) م ندارد : و آن ( 8 ) م ندارد : روزگار ( 9 ) م : حجاز و عجم ( 10 ) م : دار ( 11 ) م ندارد : و ( 12 ) پ ندارد : بنا ( 13 ) بعد ازين هر دو نسخه سطور ذيل دارد كه نامربوط و بىمعنى است : تا مصنف اين شعر را در تصديق احترام او ( الف ) گويد : شعر لا الا ( ب ) و ربّ العرش يوجد ذى العلى * لا ( ج ) فى الالى ( د ) احد كمثل محمّد ( ه ) و ثوى ذو الجلال فى قعر الهوى ( ؟ ) * كما بدا دج باوجه محمّد ( و ) بيت - گل رنگ زرّين كرد چو رويتو نشد * شب مشك وحشى ( ز ) كرد چو مويتو نشد آراست به لباس لاله و سوسن ( ح ) * ليكن ( ط ) بخوشى چو خاك كويتو نشد ( الف ) م ندارد : او ( ب ) پ : لا لا ( ج ) پ : ما ( د ) پ : لالى - قراءة صحيح « ما فى الورى » مىنمايد . ( ه ) م : محمدى . ( و ) كذا في نسخه پ ؛ نسخه م تمام اين بيت را ندارد ( ز ) پ : و شبى ( ح ) م : آراستت بمهيّا لا إله و سوسن گل ( ط ) م : لكن .